POLE MINOWE 🎬

  Pole minowe to duńsko-niemiecki dramat wojenny z 2015 r. w reżyserii Martina Zandvlieta. Nakręcony w przepięknej scenerii w Oksbøl oraz na terenie Parku Narodowego w Vejers i Blåvand (Dania). Muzyką w filmie, która nadaje sceną odpowiedniego nastroju, zajął się Sune Martin. W Land of Mine spotykamy się z językiem duńskim, niemieckim oraz angielskim. Film ukazuje tragedie młodych ludzi (w zasadzie jeszcze dzieci), którzy zapłacili najwyższą cenę tylko dlatego, że byli Niemcami. Każdy z nich miał swoje marzenia i plany na przyszłość, których w większości nie udało się spełnić.

„ Obiecałem, że odeślę ich do domu. To dzieciaki, które płaczą za matkami.

- To Niemcy.”

     Land of Mine pokazuje, że podczas konfliktu zbrojnego każda strona jest zarówno katem jak i ofiarą, ludzie nienawidzą się za narodowość, a wojna nie jest miejscem dla dzieci. To smutne, że młodzi ludzie muszą płacić za błędy dorosłych. Sebastian (Louis Hofmann), Helmut (Joel Basman), Ludwig (Oskar Böckelmann) i reszta chłopców to nastolatkowie, którzy chcą grać w piłkę i bawić się w berka na plaży, a nie rozbrajać miny.

    W każdym filmie historycznym widzimy ludzi, ale nie dostrzegamy w nich człowieczeństwa, ponieważ większość z nich po prostu go nie posiada. W Land of Mine również jest go niewiele. Duński oficer okazuje chłopcom trochę współczucia przynosząc im jedzenie, lecz później, gdy przez minę ginie jego ukochany pies (który był lepiej traktowany od młodzieńców), każe jednemu z Niemców zachowywać się jak jego pupil – przynosić w ustach piłkę i szczekać.

     Pole minowe zdecydowanie nie jest dla fanów filmów akcji. Nie jest dla ludzi pałających nienawiścią do Niemców i wąskich horyzontach. Moim zdaniem bardziej niż o II wojnę światową chodzi w nim o samego człowieka i jego psychikę. Tym razem to ofiara występuję w roli kata i nasuwa się pytanie czy to słuszne, że postępuje tak jak jego oprawca? Jest to na pewno jeden z bardziej poruszających filmów jakie obejrzałam. 

Angie